Zaterdag - voetbaldag!

Vrijdagavond: het Grote Gegoochel

Tijd: 22:30
Plaats: Woonkamer van de weledelgeleerde hoofdcoach van MO15
Hoofdrolspelers: Trainers van MO13, MO15 en MO17
Genre: WhatsApp-drama met lichte paniek en een vleugje teamgeest

“Hoi Thom, zou Sara morgen met ons mee kunnen doen? Ik kom spelers tekort! We spelen thuis om 11:00. Dank alvast, groet van de coach in nood!”

“Hoi Dražen, alleen als je belooft dat ze maximaal een helft speelt. Wij spelen zelf om 13:00 en hebben een fitte Sara nodig.”
– Groet, Thom, helper van coaches in nood

“Ha Robbert, kan Roos minstens een helft met ons meedoen? Spelen thuis om 11:00…”

“Ha Dražen, mag niet van haar ouders. Ze heeft maandag examen.”

“Hoi Dražen, moeder van Raquel hier. Ze heeft te veel last van haar enkel en kan toch niet meedoen morgen. Sorry, succes!”
– Groet, Emma

“Hoi Emma, vervelend. Beterschap!”

“Hoi Gerald, help me alsjeblieft uit de brand. Heb twee speelsters nodig voor morgen…”
Enzovoort. Enzovoort.

Geloof me: dit ging nog een tijdje door. Voor je het weet is het je vaste vrijdagavondritueel. En ineens hangt het hele wedstrijdprogramma van jouw WhatsApp-duimen af. Herhaal mijn fout niet!

En dan… de tegenstander

Waren we eindelijk eens compleet, krijg ik een belletje van de trainer van de tegenstander:
“Zouden we alsjeblieft morgen om 16.00 uur kunnen spelen in plaats van 10.00 uur? Anders moeten we afzeggen…”

Daar gaan we weer.

Ik weet hoe het voelt om met te weinig spelers te zitten, dus met lichte tegenzin wilde ik hem toch helpen. En eerlijk is eerlijk: ik wilde vooral dat mijn meiden gewoon lekker konden voetballen.

Dus: Netflix uit, WhatsApp aan!

Na een heleboel appjes met de veldmanager en ouders bleek: we konden om 10.00 uur starten, maar dan zonder twee speelsters die bijles hadden tot 12.00 uur. Ik wilde best meedenken, maar niet ten koste van ons eigen team.

Dus ik appte terug:
“Jullie zijn welkom om 13.00 uur.”

En zo geschiedde.

De coach, de klok en de kracht van een goede leus

Voor de wedstrijd liep ik even naar de coach van de tegenstander om hem vriendelijk te begroeten. Zijn “bedankje” voor de moeite kwam er nogal... direct uit:

“Waarom kon het eigenlijk niet gewoon om 10.00 uur?” vroeg hij, zonder enige warming-up.

Ik antwoordde rustig: “Twee van onze speelsters hadden bijles tot 12.00 uur.”

Zijn reactie? “Onzin! Zaterdagen zijn voor voetbal, dat moeten ze toch inmiddels wel weten!”

Ik kon het niet laten en zei met een glimlach: “Als zaterdag voetbaldag is, waarom vroegen jullie dan om een ander tijdstip?”

Maar ja, hij was duidelijk niet in de stemming voor logica. Het gesprek werd steeds pittiger en kreeg een onaangename toon. Toen ik zag dat een paar meiden onze kant op keken, besloot ik het af te ronden met:

“We komen er niet uit, maar laten we er een leuke wedstrijd van maken en een goed voorbeeld zijn voor de meiden.”

Later dacht ik bij mezelf: waarom probeerde ik eigenlijk mijn gelijk te halen bij iemand die zo onredelijk uit de hoek kwam? Niet handig. Volgende keer: glimlachen, knikken, weglopen.

Maar eerlijk is eerlijk…

Zijn opmerking over “zaterdag is voetbaldag” bleef wel hangen. Want daar begint het wél mee: dat spelers gewoon komen opdagen. Zodat jij niet elke vrijdagavond hoeft te jongleren met appjes, afmeldingen en last-minute paniek.

Dus heb ik die leus meteen omarmd aan het begin van het nieuwe seizoen. Richting ouders én kinderen maakte ik duidelijk: aanwezigheid is niet vrijblijvend. Het is een teamsport. En dat betekent: je team rekent op je.

De Witterookdag – ofwel: de Grote Uitleg

De boodschap breng je het makkelijkst over tijdens een zogeheten witterookdag – zo’n eerste bijeenkomst waarin je alles uitlegt. Dan zeg je bijvoorbeeld:

“Zaterdag is voetbaldag. Dat betekent dat je andere activiteiten, zoals feestjes, om het voetbal heen plant. Een verjaardag is geen geldig excuus om niet te komen. Je kunt best iets later op een feestje verschijnen, maar niet op een wedstrijd.

Het is goed voor je kind om te leren wat verantwoordelijkheid is: voor het team, voor de afspraak, en gewoon om er altijd te zijn.

Een baaldag mag – maar dan alleen een teambaaldag. Neem dit alsjeblieft serieus en geef het ook mee aan je kind. Want als het thuis al losjes wordt opgevat, zitten we straks elke zaterdag met te weinig spelers.

We hebben als team recht op één baaldag. Liever gebruik ik die niet. Maar bij twee baaldagen is het voor mij klaar. Dan stappen we uit de competitie.”

En dan, met een knipoog:
“Wat voor dag is zaterdag...? Juist, een voetbaldag!”

Herhaling werkt

Gebruik het als standaardaanhef in je berichten:
“Goedemorgen ouders, over twee dagen is het weer zover: zaterdag – voetbaldag! We verzamelen om…”

Voor de spelers werkt het net zo goed. Maak van het eerste kwartier van de eerste training hun eigen witterookmoment. En blijf die leus herhalen in elke wedstrijdaankondiging. Herhaling is geen saaiheid – het is teamcultuur.

En het allerbelangrijkste: geef zelf het goede voorbeeld

Zorg dat er altijd minstens één coach aanwezig is – jij of je assistent. Ik was er bijna altijd. En als ik écht niet kon, stond mijn assistent er. Zo simpel is het.

Leermoment coach en ouders

·   Begin sterk met een Witterookdag
Doe het niet alleen. Maak ouders verantwoordelijk voor de opkomst.

·   Geef goed voorbeeld
Zorg dat jij of je assistent altijd aanwezig is. Dat is de basis van vertrouwen.

·   Blijf herhalen “Zaterdag is voetbaldag.” Herhaal het als een mantra. Gebruik “Zaterdag is voetbaldag” als vaste aanhef in élke communicatie met ouders en spelers. Appje sturen? Mailtje maken? Trainingsschema delen? De naam van de WhatsApp-groep? Je raadt het al: “Zaterdag is voetbaldag.” Graffiti in koeienletters in de kleedkamer? Gewoon durven: “Zaterdag is voetbaldag.” (Bij een intern onderzoek naar de dader: keur de boodschap goed, maar ontken elke betrokkenheid!)
Herhaal steeds maar die magische woorden, totdat “Zaterdag is voetbaldag” je bijnaam wordt.

Kortom, verspil je vrijdagavond niet aan paniekberichten om je team compleet te krijgen. Zorg dat iedereen het begrijpt: “Zaterdag is voetbaldag”. Aanwezigheid hoort erbij. Je spelers zitten op een teamsport, en dat betekent dat het team op iedereen rekent.

En als het echt niet anders kan? Dan is een wedstrijd annuleren soms nodig. Maar als het structureel gebeurt, is zelfs uit de competitie stappen een serieuze optie.

Levenslessen***

Wat spelers leren (en ja, dat gaat verder dan alleen een bal trappen):

• Verantwoordelijkheid, respect en discipline
  "Ik hoor bij het team. Dus ook als ik liever de hele dag op de bank mijn mobiel wil aaien: afspraak is afspraak."

• Zaterdag = voetbaldag
  "Ik leer plannen en keuzes maken. Soms betekent dat: sorry oma, ik kom later op je verjaardag – eerst die hattrick scoren."

• Vertrouwen geven en krijgen
  "Ik ontdek wie ik kan vertrouwen én hoe ik zelf betrouwbaar overkom. Spoiler: je team niet in de steek laten helpt."

Dus ja, zaterdag is voetbaldag. Niet zomaar een dag, maar hét moment waarop inzet, plezier en teamgevoel samenkomen. En of je nu coach, ouder of speler bent – als iedereen zijn rol serieus neemt, wordt elke wedstrijd een feestje. Geen stress op vrijdagavond, geen gezeur op zaterdagochtend. Gewoon: schoenen aan, lach op je gezicht, en gáán. Want voetbal is niet alleen een sport. Het is een afspraak. En afspraak is afspraak.

Je team rekent op jou. Jij bent belangrijk. En zaterdag… is voetbaldag.

*** Voor alle duidelijkheid: een kind denkt natuurlijk niet bij zichzelf: “Zo, vandaag heb ik mooi geleerd wat verantwoordelijkheid, respect en discipline betekenen. En kijk eens aan, ik snap nu ook hoe vertrouwen werkt. Wat een leerzame dag!” Nee, zo werkt het niet. Kinderen zijn geen wandelende filosofen. Ze leren door te ervaren—door te doen, te zien, te voelen. Goed gedrag en de juiste mentaliteit sluipen er langzaam in, haast ongemerkt. Pas veel later, wanneer je zelf ineens ‘de volwassene’ bent, valt het kwartje. Dan besef je hoeveel dat onbevangen voetballen je eigenlijk heeft meegegeven—mits je natuurlijk een goede coach hebt gehad.